Friday, December 15, 2017

வரிகள்



ஜெ

பெரும்பாலும் வெண்முரசின் நிகழ்வுகள் வேகமாகச் செல்கின்றன. நிறையப்பக்கங்கள் இருப்பதனால் அனைவரும் படித்துச்செல்லவேண்டும் என்பதற்காக என நினைக்கிறேன் நீங்கள் கதையொழுக்கை முக்கியமாக கருதுகிறீர்கள். இதனால் பலசமயம் கதாபாத்திரங்களின் எண்ண ஓட்டங்களில் வரும் ஆழமான வரிகளை நாம் கவனிக்காமலேயே சென்றுவிடுகிறோம். உதாரணமாக இந்தவரி


இது யயாதி திருமணம் என்னும் சடங்கைப்பற்றி நினைப்பது. யயாதிக்கு அந்த திருமணம் ஒரு பெரிய திருப்புமுனை. அவர் வரை வந்துசேந்த அவருடைய மூதாதையரின் ரத்தமே மாறிவிடுகிறது அப்போது. ஆனால் எல்லா திருமணங்களும் அப்படித்தானே?

சடங்குகளென்பதே ஒவ்வொரு எளிய அன்றாடச் செயலையும் வாழ்வெனும் பெருக்கில் பொருத்தி மேலும் மேலும் பொருட்செறிவு அடையவைப்பதற்காகத்தான்.

என நினைக்குமிடத்தில் அந்த சிந்தனை ஒரு முழுமையான வட்டமாக ஆகிவிடுகிறது. ஆனால் நாவலில் இது ஒரு மிகச்சிறியதுளியாகக் கடந்துசெல்கிறது


மனோகர் 

நதி



ஜெ

வெண்முரசின் உள்ளடக்கத்தில் மெல்லமெல்ல உருவாகி வருவது ஒவ்வொருவரும் வெவ்வேறு தத்துவத்தால் கட்டுண்டிருக்கிறார்கள் என்பது. வெண்முரசிலேயே ஒரு நல்ல உவமை வருகிறது. நதியைப்பார்க்காமல் அதில் மிதந்துசெல்லும் சருகுகளைப்பார்த்தால் அவை தனித்தனியாகச் செல்வதுபோலத்தான் தோன்றும். நாகவேதம் அசுரவேதம் நால்வேதம் நாராயணவேதம் என்று பலவகையான தரிசனங்கள்தான் மோதிக்கொள்கின்றன. மனிதர்கள் அதில் வெளியே தெரியும் முகங்கள், அவ்வளவுதான்


சிவக்குமார்

தலைவன்




ஜெ

இன்று வாசிக்கையில் கடையனில் கடையர்களிடமிருந்து எப்படி தலைவன் உருவாகிறான் என பத்மர் சொல்லும் ஒருவரி நெஞ்சில் நின்றது. முக்கியமான வரி அது. அவர்கள் அவனைநோக்கிச் சிரித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் அச்சிரிப்பு எப்போது அவர்களின் மனதில் ஆராதனையாக மாறியது என்று தெரியவில்லை என்று சொல்லும்போது பத்மர் இப்படிச்சொல்கிறார்


முக்கியமான இந்த அப்சர்வேஷனைப்பற்றியே நினைத்துக்கொண்டிருந்தேன். அறிஞர் பேசும்போது மக்கள் அதை தங்கள் முழுமனதாலும் எதிர்க்கிறார்கள். ஆகவே எதிரிநிலை எடுக்கிறார்கள். தங்களில் ஒருவன் முட்டாள்தனமாகப்பேசினாலும் அதனுடன் இணைந்துகொள்கிறார்கள். சமகால அரசியலை இதைவிடக்கூர்மையாகச் சொல்லிவிடமுடியாது


ராஜன்

தெய்வங்களைப்பற்றி 2


வெண்முரசின் தெய்வங்களைப்பற்றி ஒரு வாசகர் எழுதியிருந்தார். முக்கியமான ஒரு பார்வை அது. வெண்முரசில் தெய்வம் என்பது மிகவிரிவான அர்த்ததில் உள்ளது என நினைக்கிறேன். தெய்வங்களைப்பற்றி பேசப்பட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது இதில். வெண்முரசு தெய்வம் என்றால் ஒரு ஃபினாமினன், ஒரு காஸ்மிக் இமேஜினேஷன் என நினைக்கிறது. ஆகவே ஒவ்வொரு கருத்துக்கும் அதற்கான தெய்வம் உள்ளது. ஒவ்வொரு மனநிலைக்கும் உணர்ச்சிக்கும் செயலுக்கும் தெய்வம் உள்ளது.

ஒரு விஷயத்தை அதன் உச்சநிலையில் ஒரு உருவமாக காட்டுவதே தெய்வம் என்று வெண்முரசு சொல்கிறது. ஆகவே தெய்வங்கள் பிறந்துகொண்டே இருக்கின்றன. தெய்வங்களை நான் சூப்பர் போயட்டிக் இமேஜஸ் என்றுதான் எடுத்துக்கொள்கிறேன். அவை பின்னர் மதம் சார்ந்த தெய்வங்களாக ஆகலாம். ஆனால் தெய்வமென்பது ஒரு peak of idea நான் சொல்லிவிட்டேனா என்று தெரியவில்லை. இது என் மனதில் தோன்றியது


செல்வக்குமார்

Thursday, December 14, 2017

ஐந்து முதலைகளின் கதை



ஜெ

காண்டீபத்தில் வரும் ஐந்து முதலைகளின்கதையை இன்று கைபோன போக்கில் புரட்டியபோது வாசிக்கநேர்ந்தது. எவ்வளவு அழகான எத்தனை கூர்மையான உருவகக் கதை என்ற வியப்பை அடைந்தேன். மகாபாரதத்தில் அந்தக்கதையை தேடி வாசித்தேன். அதில் ஒரு சாதாரணமான உருவகக்கதை அது. ஒரு பழைமையான கதை. அதில் தத்துவம் இல்லை. ஒரு கதையின் சாத்தியங்கள்தான் உள்ளன. அதை தத்துவமாக விரிக்கலாமென்பது உங்கள் வாசிப்பு

 அது உருவகிக்கும் அனைத்து அம்சங்களையும் விரிவுபடுத்தி நவீன முறையில் விரிவாக்கம் செய்த வடிவத்தை வாசித்தபோதுதான் அந்தக்கதையின் சாத்தியங்கள் என்ன என்று புரிந்தது. ஐந்து தேவகன்னியரும் பொன்னாலும் நிறையாமல் நிழல்கொண்டிருந்தனர் என ஆரம்பித்து மெய்மைதேடி அவர்கள் நிறைவுகொள்வதும் அவர்கள் அர்ஜுனனை ஐந்து முதலைகளாக மறிப்பதும் நினைக்கநினைக்க விரிகின்றன.

அர்ஜுனனுக்கு அவை காட்டும் மாயக்காட்சிகள் அளிக்கும் மகாபாரததர்சனம் வேறு ஒரு தனிக்கதை. இத்தனைசெறிவாக இக்கதை இருப்பதனால் இதை பலரும் அப்படியே கடந்துசென்றுவிட்டார்கள் என நினைக்கிறேன்


ராஜம்

தெய்வங்களைப்பற்றி



ஜெ

வெண்முரசில் வரும் தெய்வங்களைப்பற்றி எண்ணிக்கொண்டிருந்தேன். திரும்பத்திரும்ப வருபவை வெவ்வேறு தெய்வங்களைப்பற்றிய தோற்ற வர்ணனைகள். அவை கைகளில் எவற்றையெல்லாம் ஏந்தியிருந்தன, எப்படி பூசை செய்யப்பட்டது, என்னென்ன வகையில் கோயில்கள் அமைந்திருந்தன என்பது.

வெண்முரசில் வரும் தெய்வங்கள் பல நாம் கேள்விப்படாதவை. உண்மையில் இருப்பனவா அல்லது கற்பனையா என்று தெரியவில்லை. அறிந்த தெய்வங்களும் ஏராளம். நாவல் ஓரளவேனும் நிறைவடைந்தபின்னர் எவரேனும் அமர்ந்து தனித்தனியான நூல்களாக தெய்வங்களின் பட்டியலை இட்டால் நல்லது என நினைக்கிறேன். இத்தனை தெய்வங்கள் பயின்றுவரும் ஒரு நூல் வேறு இல்லை. மகாபாரதத்தை விடவும் தெய்வங்கள் அதிகம் இதில்


அருண்குமார்