Monday, February 19, 2018

வேள்விச்சாலையின் சித்திரம்



வேள்விச்சாலையின் சித்திரம் மிகநுணுக்கமான சித்திரங்களால் ஆனது. அந்த இடத்துக்கே சென்றுவிட்டதுபோலிருந்தது. புகையிலிருந்து வெளிவந்து உள்ளே செல்லும் ஆய்ச்சியரை நான் எங்கோ கண்டதுபோலவே உணர்ந்தேன். ஊட்டியில் தைலம் காய்ச்சுபவர்கள் அப்படித்தான் இருப்பார்கள் என்பதை அதன்பின்னர்தான் உணர்ந்துகொண்டேன்.

அதேபோல வரிகளின் free flow . வெண்முரசு வாசித்து அந்தமொழிக்குப் பழகி சிலசமயம் அதை வாசிக்கமுடியாமலேயே கண் மாரிவிட்டதோ என நினைக்கத்தோன்றியது. அவர்களுடன் சொல்முறுகி நின்றிருக்கும்பொருட்டு சேவல் செட்டைவிரிப்பதுபோல இப்போர்க்குமுறலை அஸ்தினபுரியின் அரசன் நிகழ்த்துகிறான் என்று சூதர்கள் இளிவரல் பாடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்என்றவரியை வாசித்தபோது என்ன ஒரு கூர்மையான சொல்கோர்த்தவிதம் என்று பட்டது. அதை தனித்தனியாக வாசித்தால்தான் மனதில் நிற்கிறது


சிவராமன்

அரவான்


ஜெ

புருஷமேத வேள்வியைப்பற்றி வாசிக்கும்போதே புத்ரமேதவேள்வி பற்றி வந்தது. அப்போது ஒரு மின்னல் போல அரவான் ஞாபகம் வந்தது. அரவான் ஒரு புத்ரமேதவேள்விதானே? அரவானைப் பலிகொடுக்க எப்படி பாண்டவர்கள் எல்லாரும் ஒப்புக்கொண்டனர். அதன்பின்னர்தான் இவன் பெயர் கூட அவிரதன் என்று ஞாபகம் வந்தது. அந்தக்கதாபாத்திர்த்தின் இன்னொரு முன்வடிவம்தான் அவிரதன் என நினைத்தேன்


மாதவன்

வேள்வி



ஜெ
புருஷமேத வேள்வியைப்பற்றிய செய்திகள் கொஞ்சம் ஒவ்வாமையை அளித்தன. ஆனால் ‘புருஷமேத வேள்வியை பாய்வதற்கு முன் சிம்மம் நிலத்திலறைந்து முழங்குவதுடன் ஒப்பிடுகின்றன நூல்கள்’ என்றவரி அதன் தர்க்கம் என்ன என்று சொல்லியது. அதேபோல போருக்கு முன்னால் ருத்லெஸ் ஆக இருப்பதற்காக சொந்த மகனை பலியிடும் புத்ரமேத வேள்விகூட இருந்திருக்கிறது என்ற வரியிலிருந்து மேலும் அந்த வெறியை புரிந்துகொள்ளமுடிகிறது. போர் ஒரு பெரிய விஷயமாக இருந்த அந்தக்காலகட்டத்திற்குரியது இது. இன்று புரிந்துகொள்வது கொஞ்சம் கஷ்டம்தான்


ஜெகன்னாதன்

புருஷமேத வேள்வி



ஜெ

புருஷமேத வேள்வியைப்பற்றி வாசித்துப்பார்த்தேன். அது உண்மையில் நிகழ்ந்ததா அல்லது வெறும் உருவகக்கற்பனையா என்பதைப்பற்றி ஆய்வாளர்களிடையே ஏராளமான சர்ச்சைகள் உள்ளன. புருஷமேதம் போன்ற அதர்வ வேத வேள்விகள் தொன்மையான அசுர வேதம் போன்றவற்றிலிருந்து வந்திருக்கலாம் என்றும் அவை வேதத்தில்குறியீடாக அடாப்ட் செய்யப்பட்டன என்றும் பொதுவாக சொல்லப்பட்டுள்ளது. புருஷமேதவேள்வியை எந்த அரசனாவது செய்ததற்கான கல்வெட்டுச்சான்று ஏதுமில்லை. ஆனால் அதைச்செய்வதற்கான குறிப்புகள் ஏராளமாக உள்ளன. ஆகவே அது மகாபாரதகாலத்தில்கூட அரிதாக இருந்திருக்கலாம். பின்னர் குறியீடாக ஆக்கியிருக்கலாம். நீங்களும் அதை அசுரமாமன்னர்கல் செய்தது என்றுதான் சொல்கிறீர்கள்


மகாதேவன்

வைஷாலி

.

வைஷாலி,நாளவன் கோயிலில் அடையும்  காட்சி மயக்கங்கள்,அவளை மற்றுமன்றி ,வாசகர்களையும் அரைமயக்கத்திலே  ஆழ்த்தி, சிலுப்புறச்செய்தது என்றே சொல்ல வேண்டும்.எழுகதிரவனில் எழும் கதிரோனின் முகத்தைக்கண்டு ,கர்ணனது என்று திகைப்பதும்,கனவில் தான் கண்ட ,வெள்ளைப்புரவியில் ஊறும் ஆணழகனின் முகமானது தந்தையிடனுடையதா!மகனின்னுடையதாவென்று பிரித்தறிய முடியாமல் திணறி,தினப்படி தன் கணவனென்று, அவனை அடைய முடியாமல் ஞாயிறு சாஸ்திரம் தடுத்தாலும், அன்றாட வழிபாட்டு முறையிடுனூடாக ,செவ்வொளிப்பட்டு காட்சிமயக்குகளாக தொங்கும் காதுக்குழைப்போல ,மேற்க்கோபுரம் விளங்குவது முதல் ,கல் மலர்களும் மணம் வீசுமோ என்றும்,அசைந்துக்கொடுக்குமோ என்று ஐயுறும் படியாக ,ஒரு காட்சியையும் தவற விடாமல் ,சுற்றுச்சூழலாலே, முழுச்சூரியனால் தாக்குறப்பட்டு,உள்ளே கர்ப்பகிரகத்திலும் ,முகம் முதல் பாதம் வரையிலும் ,ஒவ்வொரு அவயத்தையும் தன்னிலிருத்தி ,சற்று முன் வெளி சந்தித்தவரையும் மறந்து தன்னிலைப்பாட்டாலே தன்னவனைக் கூடுவது அற்புதமேயாகும்.


அன்புடன்,
செல்வி அழகானந்தன்
கடலூர்.

Sunday, February 18, 2018

தனிமை


ஜெ

தனிமையில் இருக்கையில் அவிரதனின் உள்ளம் வேதத்தில் சென்று படியும் சித்தரிப்பு அழகாக இருந்தது. கொந்தளிப்பும் பின்பு மெல்ல படிந்து அமைவதும். பின்னர் சித்தம் உடலில் செயலாக ஆவதும் உள்ளம் வேதமாக ஓடிக்கொண்டிருப்பதும். மௌனவிரதம் போன்ற யோகப்பயிற்சிகளைச் செய்த பழக்கமுள்ளவர்களால் இதை எளிதில் புரிந்துகொள்ளமுடியும் என நினைக்கிறேன். ஒவ்வொரு படியாக அதை துல்லியமாகச் சொல்லியிருக்கிறீர்கள். அவன் விடுபட முடியாமல் கொஞ்சம் கஷ்டப்படுவது அவனுடைய கடந்தகாலத்தைய துன்பங்களும் நினைவுக்ளும்தான் என நினைக்கிறேன்


செல்வராஜ்